تماشای رنج دیگران | چشمه اروپا
تماشای رنج دیگران | چشمه اروپا

تماشای رنج دیگران

Regular price €11,00 Sale

موضوع اصلی : هنر و معماری
موضوع فرعی : عکاسی
زبان کتاب : فارسی
نام نویسنده : سوزان سانتاگ
نام مترجم : زهرا درویشیان
نام ناشر : نشرچشمه
سال انتشار : 1396
نوبت چاپ : 4
شابک : 9786002293565
جلد کتاب : شومیز
قطع کتاب : رقعی
تعداد صفحات : 133 صفحه
وزن کتاب : 140 گرم

تماشای مصایبی همچون جنگ که در کشوری دیگر رخ می‌دهد، بی‌شک، یکی از تجربه‌های اصلی دوران مدرن به شمار می‌رود و بیش از یک و نیم قرن است که انبوه توریست‌های حرفه‌ای و کارآزموده، یا همان ژورنالیست‌ها، آن‌ها را به شکل انبوه در اختیار ما می‌گذارند. امروزه جنگ جزئی از صدا و تصویر اتاق‌های پذیرایی شده است؛ اطلاعات مربوط به وقایعی که در کشوری دیگر رخ می‌دهد و «اخبار» نام دارد نبرد و خشونت را به معرض نمایش می‌گذارند. «اگر خون و خون‌ریزی در میان باشد، خبر جنجال‌برانگیز است.» کتاب تاثیرگذار «تماشای رنج دیگران» به راستی درباره تماشای رنج دیگران است. تماشای رنج مردمان کشوری که در جنگ می‌سوزد، بچه‌هایی که در قحطی دست‌وپا می‌زنند، جانیانی که قربانیان خود را دم تیغ می‌برند و هزاران رنج دیگر در دنیای امروز که ما در رسانه‌هایی مانند روزنامه، تلوزیون و مهم‌تر از همه عکس‌ها می‌بینیم. آیا ما لحظه‌ای که عکسی از رنج دیگران می‌بینیم همان حس را داریم؟ این سوالی بنیادی است که سوزان سانتاگ، نویسنده و فعال سیاسی آمریکایی در کتابش مطرح کرده است. کتاب او درباره نمایاندن رنج در هنرهای بصری و مشخصا عکاسی است. سانتاگ با نوشته‌های تاثیرگذارش درباره این موضوع انسان را با چراهایی فلسفی روبه‌رو می‌کند. چراهایی که همچنان بدون پاسخ می‌مانند. او در بخشی از کتابش می‌گوید: بی‌تردید اگر کسی ادعا کند «از آن‌چه هر روز بر سر دنیا می‌آید» آگاه بوده گزاف گفته است. امروز هم با این‌که هر لحظه چشم‌ها و گوش‌های‌مان در معرض حمله‌ی مصیبت‌های تحمیلی به سرزمین‌های دور است، باز هم ادعای چنین سخنی اغراق است. و در جایی دیگر می‌نویسد: آگاهی از عذابی که شمار برگزیده‌ای از جنگ‌ها در «جاهای دیگر» موجب شده‌اند چیزی ساختگی است. اصولاً قشقرقی که دوربین‌ها راه می‌اندازند، به‌سرعت جرقه می‌زند، تعداد بیشماری از مردم پخشش می‌کنند و چند صباحی بعد هم کم‌کم ناپدید می‌شود. سانتاگ در کتابش به این واقعیت دردناک جامعه بشری اشاره کرده است که امنیت با خودش بی‌تفاوتی می‌آورد و عدم کنش، احساسات را کرخ می‌کند اما عکس‌ها واقعیت را روایت می‌کنند، حتی واقعی‌تر.